دانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The Relationship Between Religious Adherence, Authentic Personality, Post-Traumatic Growth and Flexibility with Wisdom in Elderly Through the Mediation of Self-Coherenceرابطه پایبندی مذهبی، شخصیت اصیل، آبدیدگی و انعطافپذیری با خردمندی در سالمندان با میانجیگری انسجام خود229241848FAسپیدهرسولیانگروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه ازاد اسلامی، اهواز ایرانزهرادشت بزرگیاستادیار گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه ازاد اسلامی، اهواز، ایران0000-0002-4132-914XJournal Article20180417Due to the over increasing trend of elderly population, improving their psychological characters such as wisdom seems to be necessary. Therefore, the aim of the current study was to investigate the relationship between religious adherence, authentic personality, post-traumatic growth and flexibility with wisdom in the elderly through the mediation of self-coherence. The study method was the pathway analysis. The statistical population included Ahvaz’s aged people in 2017 among whom 300 were selected using convenience sampling. Participants were asked to fill out religious adherence (Janbozorgi), authentic personality (Wood et al.), post-traumatic growth (Tedeschi & Calhoun), flexibility (Dennis & VanderWal), wisdom (Schmit et al.) and self-coherence (Flensborg-Madsen et al.) questionnaires. Analyzed through Pearson correlation coefficient and pathway analysis were data using SPSS 21 and Lisrel 8.8. Results indicated that authentic personality and post-traumatic growth have a significant direct positive effect on elderly’s self-coherence which, in turn, has a significant direct positive effect on the elderly’s wisdom. Moreover, authentic personality and post-traumatic growth have a significant positive indirect effect on wisdom through the mediation of self-coherence. A suitable mediation between authentic personality and post-traumatic growth with wisdom in the elderly was self-coherence (P<0.01). The findings represented the direct and indirect effect of authentic personality and post-traumatic growth on wisdom in the elderly through the mediation of self-coherence. Consequently, authorities, counselors and therapists are thought to be able to improve wisdom in elderly through augmenting the amount of authentic personality, post-traumatic growth and self-coherence. <br /> به دلیل روند روبهرشد جمعیت سالمندان بهبود ویژگیهای روانشناختی آنها از جمله خردمندی ضروری است. در نتیجه این پژوهش با هدف بررسی رابطه پایبندی مذهبی، شخصیت اصیل، آبدیدگی و انعطافپذیری با خردمندی در سالمندان با میانجیگری انسجام خود انجام شد. این مطالعه از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه پژوهش سالمندان شهر اهواز در سال 1396 بودند که از میان آنان 300 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. همه آنها پرسشنامههای پایبندی مذهبی جانبزرگی، شخصیت اصیل وود و همکاران، آبدیدگی تدسچی و کالهون، انعطافپذیری دنیس و وندروال، خردمندی اشمیت و همکاران، و انسجام خود فلنسبورگ-مدسن و همکاران را تکمیل کردند. دادهها با روشهای همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخه 21 و لیزرل 8/8 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که شخصیت اصیل و آبدیدگی اثر مستقیم مثبت و معنادار بر انسجام خود سالمندان و انسجام خود اثر مستقیم مثبت و معنادار بر خردمندی سالمندان داشتند. همچنین شخصیت اصیل و آبدیدگی با میانجیگری انسجام خود اثر غیرمستقیم مثبت و معنادار بر خردمندی سالمندان داشتند. متغیر انسجام خود میانجی خوبی بین شخصیت اصیل و آبدیدگی با خردمندی سالمندان بود (01/0>p). نتایج حاکی از تأثیر شخصیت اصیل و آبدیدگی بر خردمندی سالمندان بهصورت مستقیم و غیرمستقیم (از طریق انسجام خود) بودند. بنابراین برنامهریزان، مشاوران و درمانگران میتوانند خردمندی سالمندان را از طریق افزایش شخصیت اصیل، آبدیدگی و انسجام خود ارتقاء دهند.<br /> <span> </span>https://jap.razi.ac.ir/article_848_dfbc6c21863f01371add3d40d2fdbad5.pdfدانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The Effectiveness of Hope Group therapy on Enhancement of Happiness and Quality of Life in Elderly Women in tasoujاثربخشی امید درمانی گروهی بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند243252832FAعبداللهمعتمدیدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0002-7337-2695وحیدمصطفی بورکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائیحسینفرخیدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی،مشهد، ایران.Journal Article20171006Aging seems to be a global phenomenon which will be considered as one of the most overriding social and welfare challenges for the developing countries in the near future while endeavor to resolve aged people’s difficulties like psychic problems appears to be vital. Thus, the current study aimed to determine the effectiveness of hope group therapy on increasing happiness and quality of life in the elderly women living in Tasuj, Iran. This research was a semi-experimental with <em>pre</em>‐<em>test</em> and <em>post</em>‐<em>test control group design</em>. Selected using voluntary sampling, participants included thirty 59- to 80- year-old women assigned randomly into two groups of experimental and control. Hope Therapy based Intervention protocol was executed on the experimental group members for eight 90-minute sessions (two sessions a week). Measures included Oxford Happiness Questionnaire (OHQ) and the world health organization quality of life scale (WHOQOL). It was Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) through which data were analyzed using SPSS 21 software. Results indicated that hope group therapy increases happiness and quality of life significantly in the experimental group (P<0.001). According to this study, it can be stated that hope group therapy is effective to enhance happiness and quality of life in the aged women. Consequently, this kind of intervention is suggested to be implemented to scale up the elderly’s happiness and quality of life. <br /><span><span> </span></span><span> </span><br /> سالمندی پدیدهای جهانی است که در آینده نزدیک بهعنوان یکی از مهمترین چالشهای اجتماعی و رفاهی کشورهای در حال توسعه مطرح خواهد گردید و سعی در رفع مشکلات سالمندان از جمله مشکلات روانیشان ضروری به نظر میرسد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی امید درمانی بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند شهر تسوج انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. شرکتکنندگان شامل ۳۰ زن سالمند ۵9 تا 80 سال بودند که با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سالمندان گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای (هفتهای دو جلسه) تحت مداخله امید درمانی قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای شادکامی آکسفورد و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بود. دادههای پژوهش بهوسیله آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که امید درمانی گروهی، شادکامی و کیفیت زندگی را در گروه آزمایش بهطور معناداری افزایش داده است (001/0>P). با توجه به این مطالعه میتوان گفت امید درمانی گروهی بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند مؤثر است. بنابراین پیشنهاد میشود مداخلاتی از این دست جهت ارتقای شادکامی و کیفیت زندگی سالمندان استفاده گردد.https://jap.razi.ac.ir/article_832_b911a2914638e47c5a22918f6352af64.pdfدانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The Effectiveness of Teaching Tolerance on Anxiety of Death and Life Expectancy of Aged Women Residing in Nursing Homesاثربخشی آموزش تابآوری بر اضطراب مرگ و امید به زندگی زنان سالمندان مقیم سرای سالمندان253262819FAمحمدقمریگروه مشاوره، دانشگاه ازاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایراناشرف الساداتمیرگروه روانشناسی، دانشگاه ازاد قزوین، قزوین، ایرانJournal Article20171217The share of the elderly population has increased significantly in recent years. Elderly population is believed to feel more hopeless and death anxiety due to the reduction of activity and mobility, losing friends and relatives, physical weakness and infirmity, and social isolation. Therefore, the aim of the current study was to investigate the effectiveness of teaching tolerance on the anxiety of death and life expectancy of the aged women living in Qazvin, Iran. This research was semi-experimental with the <em>pre</em>‐<em>test</em> and <em>post</em>‐<em>test control group design</em>. The statistical population included the whole 50 aged women residing in two nursing homes located in Qazvin from January 2016 to July 2016. Assigned randomly into two groups of experimental and control, the statistical sample included 30 aged women who scored higher and lower than the cut-off point in Templar’s death anxiety and snyder’s hope questionnaires, respectively. Teaching tolerance protocol was executed on the experimental group for nine sessions (two sessions a week), while the control group didn’t receive any intervention at the same time. Data analyzed through <em>Analysis of Covariance</em> (<em>ANCOVA</em>) indicated that teaching tolerance is effective on the reduction of death anxiety and increase of life expectancy (P<0/01). Therefore, given the special situation of elderly population residing in nursing homes and their vulnerability against life expectancy and anxiety of death, and as for the effect of teaching tolerance on aforesaid variables, tolerance based teaching seems to be crucial to utilize to decrease death anxiety and increase life expectancy in the elderly population.در سالهای اخیر جمعیت سالمندان به طور چشمگیری افزایش یافته است. جامعه سالمندان به دلیل کاهش فعالیت و تحرک، از دست دادن دوستان و نزدیکان، ضعف و ناتوانیهای جسمی و انزوای اجتماعی، احساس ناامیدی و اضطراب مرگ بیشتری را تجربه میکنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تابآوری بر اضطراب مرگ و امید به زندگی زنان سالمند استان قزوین انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش کلیه زنان سالمند مقیم در دو سرای سالمند استان قزوین در بهمن ماه 1394 تا مردادماه 1395 به تعداد 50 نفر بودند. نمونه مورد مطالعه 30 نفر از زنان سالمندی بودند که در پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر نمره بالا و در پرسشنامه امیدواری اشنایدر نمره پایین کسب کرده بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 9 جلسه آموزش تابآوری دریافت کردند و گروه کنترل در مدت پژوهش هیچ مداخلهای دریافت نکردند. دادهها به وسیله تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان داد که آموزش تابآوری در کاهش اضطراب مرگ و افزایش امید به زندگی مؤثر است (01/0P<). در نتیجه با توجه به وضعیت خاص جامعة سالمند مقیم سرای سالمندان و آسیبپذیری آنها از نظر امیدواری و اضطراب مرگ و با توجه به اثربخشی آموزش تابآوری بر این متغیرها در پژوهش حاضر، لزوم کاربست آموزشهای متمرکز بر تابآوری در کاهش اضطراب مرگ و افزایش امید به زندگی سالمندان ضروری است.https://jap.razi.ac.ir/article_819_37d9d7170ef72d0a7da60064b6c27a55.pdfدانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220Role of perception of God and meaning of life in predicting resilience of elderly residents in sanatoriaتابآوری سالمندان مقیم آسایشگاه: نقش ادراک از خدا و معنای زندگی263270828FAمعصومهکوچکی نیاگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایرانشادیدهقان زادهاستادیار گروه پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایرانJournal Article20180101The consideration of efficacious factors on resilience such as perception of God and meaning of life seems to be necessary in the elderly residing in nursing homes according to their innumerable physical and psychic stresses. Therefore, the current study aimed to investigate the role of perception of God and meaning of life in the resilience of the elderly residing in nursing homes. The method of this research was descriptive correlational. The statistical population included the whole 650 aged women and men residing in nursing homes located in Rasht, Iran in 2017. Selected using cluster random sampling, participants were 225 aged people. Data were collected through Lawrence’ perception of God, Steger et al.’s meaning of life and Connor and Davidson’s resilience questionnaires. Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and <em>stepwise multiple linear regression model. Results indicated that there is a significant positive relationship between </em>perception of God and meaning of life with resilience<em> in the elderly. Moreover, results from the stepwise multiple linear regression shows that </em>resilience<em> in the elderly</em> can be predicted through meaning of life and subscales of benevolence and providence. Regarding the determinants of resilience in this research, the elderly’s resilience can be increased through reinforcing perception of God, correcting its acceptance, designing and using suitable methods inspired by logo therapy.با توجه به استرس های متعدد جسمانی و روانشناختی در دوره سالمندی به ویژه در سالمندان مقیم آسایشگاهها، بررسی عوامل اثرگذار بر تابآوری از جمله ادراک از خدا و معنای زندگی این گروه از افراد جامعه ضروری به نظر میرسد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش ادراک از خدا و معنای زندگی در تابآوری سالمندان مقیم آسایشگاه انجام گرفت. این پژوهش یک مطالعه توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه کلیه سالمندان مقیم آسایشگاههای شهر رشت در سال 1396 به تعداد 650 سالمند از هر دو جنس زن و مرد بودند. شرکتکنندگان پژوهش شامل 225 سالمند مقیم آسایشگاههای شهر رشت بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از سه پرسشنامه ادراک از خدای لاورنس، معنای زندگی استگر و همکاران و تابآوری کونور و دیویدسون استفاده شد. داده های حاصل از مطالعه با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج این پژوهش حاکی از ارتباط مثبت و معنادار میان ادراک از خدا و معنای زندگی با تاب آوری سالمندان بود. همچنین نتایج رگرسیون حاکی از آن بود که معنای زندگی و خردهمقیاسهای خیرخواهی و مشیت، قادر به پیشبینی تابآوری سالمندان هستند. با توجه به عوامل تعیین کننده تابآوری در این پژوهش میتوان با تقویت تصور فرد از حضور خداوند و تصحیح برداشت وی از پذیرش خداوند و طراحی و کاربرد روشهای مناسب الهام گرفته از معنادرمانی بر تابآوری سالمندان افزود.<br /> دانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The relationship between health promoting life styles and sleep quality with social adjustment and life expectancy among elderlyرابطه کیفیت خواب و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت با سازگاری اجتماعی و امید به زندگی در بین سالمندان271280847FAرضوانهماییگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز. ایران.مهساپویان مهرگروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایرانJournal Article20180418According to the increment of the elderly population in Iran and the vital significance of their adjustment and life expectancy, the role of diverse variables in the context appears necessary to be studied. Thus, the aim of this study was to investigate the relationship between sleep quality and health promoting life style with social adjustment and life expectancy in the elderly. The research method was descriptive-canonical correlation. The statistical population contained the whole aged individuals residing in the nursing homes located in Ahvaz, Iran among whom 140 were selected using simple random sampling. Research tools included Pittsburgh’s sleep quality, Walker’s health promotion life style, Paykel’s social adjustment, and Miller and Powers’s hope questionnaires. Being analyzed through the canonical correlation, data indicated a significant sequent with canonical coefficient of 0.689 between the set of predictor variables (sleep quality and health promoting life style) and the set of criterion variables (social adjustment and life expectancy). Besides, structural coefficients showed that health promoting life style among predictor variables and life expectancy among criterion variables seem to have the maximum share of prediction in their set. Therefore, the social adjustment and life expectancy can be enhanced through the amplification of sleep quality and health promoting life style.
<span> </span>با توجه به افزایش جمعیت سالمندان در کشور و اهمیت حیاتی سازگاری و امید به زندگی در آنان، بررسی نقش متغیرهای مختلف در این زمینه ضروری به نظر میرسد. بنابراین هدف از این پژوهش بررسیرابطه کیفیت خواب و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت با سازگاری اجتماعی و امید به زندگی در بین سالمندان بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی کانونی بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مقیم سرایهای سالمندان شهر اهواز بود. از این جامعه 140 نفر به صورت نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای کیفیت خواب پترزبورگ، سبک زندگی ارتقادهنده سلامت والکر، سازگاری اجتماعی پیکل و سامون و امید به زندگی میلر و پاورز بودند. در تحلیل دادهها از همبستگی کانونی استفاده شد. نتایج نشان داد بین مجموعه متغیرهای پیشبین (کیفیت خواب و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت) و مجموعه متغیرهای ملاک (سازگاری اجتماعی و امید به زندگی) یک تابع معنیدار با ضریب کانونی 689/0 وجود دارد (001/0>P). همچنین ضرایب ساختاری نشانگر این بود که از متغیرهای پیشبین، سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و از دسته متغیرهای ملاک، امید به زندگی، بیشترین سهم پیشبینیکنندگی را در دسته خود دارند. بنابراین با افزایش کیفیت خواب و سبک زندگی ارتقادهنده سلامت میتوان سازگاری اجتماعی و امید به زندگی را افزایش داد.
<span> </span>https://jap.razi.ac.ir/article_847_34c512f236ec5c5f144d1ea7eb6cc79b.pdfدانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The Relationship Between Religious Orientation and Death Anxiety in the Elderly: The Mediation Role of Aging Perception and Spiritual Well-Beingرابطه جهتگیری مذهبی و اضطراب مرگ در سالمندان: نقش میانجی ادراک پیری و سلامت معنوی281291846FAحسنعلیویسکرمیعضو هیات علمی دانشگاه لرستانمهدیبرزگر بفروییدانشجوی دکتری دانشگاه لرستانلیلایوسف ونددانشجوی دکتری دانشگاه لرستانJournal Article20180422Worry and anxiety about death may result in negative effects on people’s life particularly in the aged people. Therefore, specific attention to death anxiety disorder and prevention of that seem to be required. The current study aimed to investigate the relationship between religious orientation and death anxiety in the elderly with the mediation role of aging perception and spiritual well-being. The study method was descriptive-structural equation modeling. The statistical population contained the whole aged individuals up to 58 years residing in Khoramabad, Iran in 2018 among whom 202 (111 male & 91 female) were selected using convenience sampling. This <em>study</em> adopted Allport and Ross religious orientation, Barker et al. spiritual well-being, Paloutzian & <em>Ellison</em> aging perception, and Templer death anxiety scales to collect data. Applied as the statistical method to analyze data using Amoos-24 and SPSS-22 software was structural equation modeling which indicated significant relationships among variables. Meanwhile, results showed that aging perception and spiritual well-being are able to operate as mediations in the relationship between religious orientation and death anxiety. Accordingly, it can be stated that religious orientation appears to be a vital factor in the reduction of death anxiety through positive aging perception and spiritual well-being. Consequently, it is suitable for mental health experts and individuals working in the elderly’s field to adopt some measures to consolidate and deepen the religious orientation in the elderly.اضطراب و نگرانی در مورد مرگ میتواند تأثیرات منفی بر زندگی افراد به خصوص سالمندان داشته باشد. بنابراین توجه خاص و پیشگیری از اختلال اضطراب مرگ در سالمندان یک امر ضروری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه جهتگیری مذهبی و اضطراب مرگ در سالمندان با نقش میانجی ادراک پیری و سلامت معنوی انجام گرفت. این پژوهش یک مطالعه توصیفی همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل کلیه سالمندان بالای 58 سال شهرستان خرمآباد در سال 1397 بودند که به روش نمونهگیری در دسترس 202 نفر از آنها (111 نفر مرد و 91 نفر زن) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای جهتگیری مذهبی آلپورت و روس، ادارک پیری بارکر و همکاران، سلامت معنوی بولوتزین و الیسون و اضطراب مرگ تمپلر استفاده شد. مدلیابی معادلات ساختاری به عنوان روش آماری برای تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار AMOOS نسخه 24 و SPSS نسخه 22 به کار برده شد که حاکی از معنادارای روابط بین متغیرهای پژوهش بود. همچنین نتایج مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که ادراک پیری و سلامت معنوی در رابطه بین جهتگیری مذهبی و اضطراب مرگ از نقش میانجی برخوردار است. بر اساس نتایج این پژوهش میتوان گفت که جهتگیری مذهبی از طریق ادراک مثبت از پیری و سلامت معنوی عامل مهمی در کاهش اضطراب مرگ در سالمندان است. بنابراین شایسته است که متخصصان سلامت روان و افرادی که در حوزه سالمندان به فعالیت میپردازند فعالیتهایی را برای تقویت و تعمیق جهتگیری مذهبی سالمندان انجام دهند.
<span> </span>https://jap.razi.ac.ir/article_846_8fe05859c5afcff3f4a81c426d393fb3.pdfدانشگاه رازیروانشناسی پیری2423-76473420180220The Effectiveness of Self-Compassion Focused Therapy on Increase of Psychological Well-Being and Reduction of Depression in the Elderlyاثربخشی درمان متمرکز بر خود-شفقتی بر افزایش بهزیستی روانشناختی و کاهش افسردگی در سالمندان293302903FAعلی اصغرفرخزادیاندانشگاه لرستان، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، گروه روانشناسی، خرمآباد، ایران0000-0002-6245-5655فضل اللهمیردریکونددانشگاه لرستان، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، گروه روانشناسی، خرمآباد، ایرانJournal Article20180629A mere increase in the old people’s life expectancy is thought not to be adequate, but rather the increment of longevity especially in the old people is beneficial only if dynamic elderly can be experienced. In another word, quality of life seems to be as crucial as its quantity. The current study aimed to investigate the effectiveness of self-compassion focused therapy on the increase of psychological well-being and reduction of depression in the elderly. This research was semi-experimental with <em>pre</em>‐<em>test</em> and <em>post</em>‐<em>test control group design. </em>The statistical population contained the whole aged individuals residing in Isfahan, Iran, in that among 100 persons residing in nursing homes and willing to take part in the study, 30 who suffered from major and moderate depression were selected and asked to fill out <em>Yesavage et al. depression and</em> Ryff’s Psychological Well-Being questionnaires. Self-Compassion focused therapy protocol was executed on the experimental group for eight sessions (two sessions a week), while the control group didn’t receive any psychological intervention or instruction in the same time. It was Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) through which data was analyzed using SPSS-22 software. Results indicated that self-compassion focused therapy may decrease depression and increase psychological well-being significantly (P=0.001). Suggested to implement in the aged people to decrease depression and increase psychological well-being is self-compassion focused therapy or instruction according to the value and significance of the old people in any society.صِرف افزایش امید به زندگی در سالمندان کافی نیست. بلکه افزایش طول عمر انسان و بهویژه سالمندان زمانی مفید است که بتوانیم سالمندی پویا را تجربه کنیم، یعنی کیفیت زندگی سالمند نیز مانند کمیت آن اهمیت دارد. هدف این پژوهش بررسی میزان اثربخشی درمان متمرکز بر خود-شفقتی بر افزایش بهزیستی روانشناختی و کاهش افسردگی در سالمندان بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل سالمندان شهر اصفهان بود که از میان 100 نفر که در چند سرای سالمندان مایل به شرکت در پژوهش بودند، 30 نفر از کسانی که طبق آزمون افسردگی سالمندان دچار افسردگی متوسط و شدید بودند به عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسشنامههای افسردگی سالمندان یسویچ و همکاران و بهزیستی روانشناختی ریف را تکمیل نمودند. گروه آزمایش درمان 8 جلسهای متمرکز بر خود-شفقتی را دریافت کرده و در این مدت گروه کنترل هیچ آموزش یا درمان روانشناختی دریافت نکردند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس در برنامة SPSS نسخة 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد درمان متمرکز بر خود-شفقتی میتواند در کاهش میزان افسردگی و افزایش بهزیستی روانشناختی سالمندان تأثیر معنادار داشته باشد (001/0=P). با توجه به ارزش و اهمیت قشر سالمند در هر جامعه، پیشنهاد میشود برای کاهش افسردگی و افزایش بهزیستی روانشناختی در این قشر از آموزش یا درمان متمرکز بر خود-شفقتی استفاده شود.
<span> </span>https://jap.razi.ac.ir/article_903_ec05be244b61d890123662560f50ffd1.pdf